काठमाडौँ । धादिङको गंगाजमुना गाउँपालिका–६ बाट सुरु भएको सेफ सुदीप रेग्मीको व्यावसायिक यात्रा अहिले युरोपेली मुलुक मोल्डोवासम्म पुगेको छ । हाल मोल्डोवामा सुसी सेफका रूपमा कार्यरत रेग्मी सुसी परिकारमा मात्र सीमित छैनन् । उनी इन्डियन, चाइनिज, नेपाली तथा कन्टिनेन्टललगायत विभिन्न पाकशैलीमा समेत दक्ष बहुआयामिक सेफका रूपमा परिचित छन् ।

भारतको गोवा, पुणे र बम्बईदेखि नेपालका भैरहवा, काठमाडौं, पोखरा र स्याङ्जासम्म विभिन्न होटल तथा रेस्टुरेन्टमा काम गर्दै उनले फरक–फरक स्वाद, संस्कृति र पाकशैलीको अनुभव बटुलेका छन् । यही अनुभवलाई उनले आफ्नो अन्तर्राष्ट्रिय व्यावसायिक यात्राको आधार बनाएका हुन् ।

आजको हस्पिटालिटी उद्योग होटल तथा रेस्टुरेन्ट सञ्चालनमा मात्र सीमित छैन । यो पर्यटन, संस्कृति, रोजगारी, सेवा र देशको पहिचानसँग जोडिएको विश्वव्यापी क्षेत्रका रूपमा विस्तार हुँदै गएको छ । एउटा उत्कृष्ट परिकारले स्वाद प्रदान गर्नुका साथै त्यससँग जोडिएको संस्कृति र इतिहासलाई समेत विश्वसामु चिनाउने काम गर्छ । त्यसैले दक्ष सेफहरू हस्पिटालिटी उद्योगका जनशक्ति मात्र नभई स्वाद र संस्कृतिका प्रतिनिधिसमेत मानिन्छन् ।

नेपालको पहिलो विश्वव्यापी परिकारसम्बन्धी खाद्य शब्दकोश ‘फलाङ फुड डिक्सनरी’का लेखक तथा अस्ट्रेलिया संवाददाता शिव न्यौपानेसँगको कुराकानीमा सेफ रेग्मीले आफ्नो व्यावसायिक यात्रालाई निरन्तर सिकाइ, अनुभव र उत्कृष्टताको खोजीका रूपमा व्याख्या गरेका छन् ।

उनका लागि खाना पकाउनु केवल रोजगारी वा पेसा मात्र होइन, रुचि, मेहनत, सिर्जनशीलता र आफ्नो पहिचान निर्माण गर्ने माध्यम हो । नयाँ परिकार सिक्ने, फरक स्वाद बुझ्ने र आफूले तयार गर्ने हरेक परिकारलाई अघिल्लोभन्दा अझ उत्कृष्ट बनाउने प्रयास नै उनको व्यावसायिक दर्शन हो ।

रेग्मीका अनुसार हस्पिटालिटी क्षेत्रमा सफल हुन खाना पकाउने सीप मात्र पर्याप्त हुँदैन । अनुशासन, सरसफाइ, गुणस्तर, प्रस्तुति, समय व्यवस्थापन तथा ग्राहकको अनुभवप्रतिको संवेदनशीलता पनि उत्तिकै आवश्यक हुन्छ । यही व्यावसायिक संस्कारलाई आत्मसात् गर्दै आफूले निरन्तर सुधारको प्रयास गरिरहेको उनी बताउँछन् ।

उनी आफूलाई ‘पूर्ण भइसकेको सेफ’का रूपमा प्रस्तुत गर्नुभन्दा हरेक दिन नयाँ कुरा सिकिरहेको व्यावसायिक व्यक्तिका रूपमा हेर्छन् । विभिन्न देश र संस्कृतिका खानासँग नजिक भएर काम गर्दा पाककला निरन्तर सिकाइको क्षेत्र भएको उनको अनुभव छ ।

धादिङदेखि भारत हुँदै नेपालका विभिन्न सहर र अन्ततः मोल्डोवासम्म पुगेको रेग्मीको यात्रा केवल भौगोलिक दूरी पार गरेको कथा होइन । यो संघर्ष, सीप, अनुभव र आफ्नो रुचिलाई अन्तर्राष्ट्रिय व्यावसायिक पहिचानमा रूपान्तरण गर्ने यात्राको उदाहरण हो ।

उनको यात्राले नेपाली युवामा रहेको सीप र प्रतिभाले अन्तर्राष्ट्रिय हस्पिटालिटी उद्योगमा अवसर सिर्जना गर्न सक्ने सम्भावनालाई समेत उजागर गरेको छ । स्वदेशमा सिकेको सीपलाई निरन्तर परिष्कृत गर्दै अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा प्रतिस्पर्धा गर्न सकिने उनको अनुभवले देखाउँछ ।

शिव न्यौपानेसँगको कुराकानीमा रेग्मीले हस्पिटालिटी उद्योगलाई खानाको संस्कृति र इतिहासमा रुचि राख्ने जोकोहीका लागि अत्यन्त रोचक तथा अर्थपूर्ण क्षेत्रका रूपमा व्याख्या गरेका छन् । उनका लागि भान्साघर खाना पकाउने ठाउँ मात्र होइन, स्वाद, संस्कृति, इतिहास, मानिस र सिर्जनशीलतालाई जोड्ने संसार हो ।

धादिङको ग्रामीण परिवेशबाट सुरु भएको उनको यात्रा आज मोल्डोवासम्म पुगे पनि उत्कृष्टताको खोजी भने अझै जारी छ । यही निरन्तर सिकाइ र सुधारको चाहनाले उनलाई नेपाली हस्पिटालिटी क्षेत्रबाट अन्तर्राष्ट्रिय व्यावसायिक यात्रातर्फ अघि बढाइरहेको छ ।